Gruczolak przysadki mózgowej

Ten łagodny nowotwór występuje w 20% przypadków pierwotnych guzów mózgu i jest nowotworem tkanki gruczołowej, który rozwija się z komórek tworzących przedni płat przysadki mózgowej. Zajmuje trzecie miejsce w częstotliwości występowania po oponiakach i glejakach. Gruczolak przysadki mózgowej płynie powoli i ma bardzo małe wymiary, więc po raz pierwszy objawy prawie nie istnieją i prawie niemożliwe jest ustalenie tej choroby. Czasami ten nowotwór wpływa na tło hormonalne i prowadzi do pojawienia się objawów neurologicznych.

Klasyfikacja gruczolaków

Ten nowotwór jest klasyfikowany według wielkości i zdolności do produkcji hormonów. Jeśli wielkość przysadki mózgowej jest mniejsza niż 10 mm, jest to mikraka. Prolactinoma to gruczolak produkujący hormon prolaktyny. Nowy typ tego typu może wydalać inne hormony do krwioobiegu. Na przykład, adrenokortykotropina, która powoduje objawy choroby Cushinga lub somatotropiny, która jest również nazywana hormonem wzrostu: w tym przypadku występują objawy akromegalii. Niekiedy gruczolak przysadki wydziela hormon pobudzający tarczycę, co zwiększa funkcję tarczycy. Gruczolak nieaktywny hormonalnie jest nowotworem, który nie uwalnia hormonów. Istnieje również klasyfikacja choroby w zależności od pozycji w tureckim siodle i natury wzrostu.

Symptomatologia

Jeśli guz wytwarza hormony, objawy odpowiadają zaburzeniom hormonalnym w postaci zwiększonej aktywności hormonalnej lub, przeciwnie, niewydolności przysadki. Może to towarzyszyć bólowi głowy, zaburzeniu widzenia. Czasami w jamie gruczołowej występuje krwotok. Wraz ze zwiększonym uwalnianiem hormonów przysadki gruczoły hormonalne, które są pod ich kontrolą, również zwiększają ich aktywność. Istnieje kilka rodzajów gruczolaków przysadki mózgowej, których wzrost towarzyszy objawom zaburzeń hormonalnych:

  • Somatotropinoma, której aktywność jest związana z wytwarzaniem hormonu wzrostu;
  • prolactinoma, który produkuje prolaktynę;
  • kortykotropina;
  • tyreotropinoma.

W przypadku dużych guzów przysadki, gdy nie jest jej kompresji materiału, jego szkody, wzrost wielkości gruczołu przysadkowego, obserwuje się często gipopitutarizm. Przejawia się w spadku libido, hipogonadyzmie, impotencji i innych zaburzeniach sfery seksualnej. Ponadto, nie jest pogorszenie tarczycy, która ma swoje charakterystyczne objawy: osłabienie, zmęczenie, obniżenie nastroju, zwiększenie masy ciała, suchość skóry, nietolerancja na działanie niskich temperatur.

Spadek produkcji hormonu wzrostu prowadzi do zaburzeń wzrostu u dzieci. Jeśli guz zlokalizowany jest w tylnej części przysadki, cukrzyca może wyglądać jak bezcukrowa. Osobliwością tej choroby jest niezdolność nerek do zatrzymywania wody, co grozi szybkim oddawaniem moczu.

Gruczolak przysadki powoduje objawy o charakterze neurologicznym: zaburzenia i utratę wzroku, w tym obwodowe. Dzieje się tak w wyniku uszkodzenia struktur wzrokowych, które znajdują się tuż nad przysadką mózgową. Aby uzyskać całkowitą utratę wzroku, koniecznym warunkiem jest duży rozmiar guza - od 2 cm, inne problemy związane z widzeniem to podwójne widzenie. Ból głowy jest najczęściej zlokalizowany w skroniach i na czole.

Z krwotokiem gruczolak pojawia się w ciele następujących objawów: ból głowy, nudności, wymioty, utrata wzroku i zaburzenia świadomości. Stan ten diagnozowany jest za pomocą tomografu rezonansu magnetycznego i tomografii komputerowej. Krwotok powinien być różnicowany z pękniętym tętniakiem, ponieważ objawy są bardzo podobne. Ponadto konieczne jest wykluczenie meningitis i krwotoku w mózgu. Apopleksję gruczolaka leczy się operacyjnie, a dodatkowo wykonuje się terapię hormonalną.

Diagnostyka

Aby prawidłowo ustalić diagnozę i zapewnić odpowiednie leczenie, stosuje się następujące taktyki badawcze.

  1. Obraz kliniczny i osobliwości biochemii. Gruczolaki przysadki wytwarzające hormony mają cechy charakterystyczne. W ten sposób dzieci manifestują gigantyzm, u dorosłych - akromegalię, chorobę Itenko-Cushinga.
  2. Dane uzyskane podczas neuroobrazowania różnymi metodami, a także dane uzyskane po interwencji operacyjnej. Jest to informacja o wielkości, umiejscowieniu guza, penetracji do otaczających tkanek, tempach wzrostu i tak dalej. Przy wyborze taktyki leczenia ta informacja jest bardzo ważna.
  3. Przestudiuj biopsję pod mikroskopem. Ta procedura umożliwia odróżnienie gruczolaka przysadki od nowotworów innego typu, takich jak zapalenie przysadki lub przerost przysadki.
  4. Badanie immunohistochemiczne guza.
  5. Badanie za pomocą mikroskopu elektronowego.
  6. Dane z badań genetycznych i biologii molekularnej.

Guzy przedniego płata przysadki mózgowej diagnozuje się za pomocą triady Hirscha: zaburzeń endokrynologicznych, zaburzeń widzenia i zmian w siodle tureckim, które są widoczne w radiografii.

Jedną z głównych metod diagnostyki do identyfikacji przysadki - wizualizacji za pomocą rezonansu magnetycznego, który może obejmować również zmętnienie. Również wskazujące na tomografię komputerową: wybór tych dwóch metod opiera się na możliwościach kliniki. Jednakże, jeśli wielkość edukacji jest zbyt mała, metody te są nieskuteczne.

Analiza hormonów jest jednym z obowiązkowych podejrzeń gruczolaka przysadki. Zasadniczo do oznaczenia stężenia we krwi hormonów przysadki stosuje się oznaczenie radioimmunologiczne. Sposób ten sprawia, że ​​możliwe do rozważenia obecności guzów na etapie, kiedy jest jeszcze bardzo małe i nie może być określona za pomocą MRI lub CT. Za pomocą takich analiz określa się zmniejszoną lub zwiększoną funkcję przysadki mózgowej. Zbadanie poziomu następujących hormonów: kortyzolu, ACP, LH, TSH, FSH, estradiol, hormon wzrostu, testosteron, somatomedyna, prolaktyny. Jeśli pacjent skarży się na wizję, skonsultuj się z okulistą z pełną kontrolą wzroku, w tym z pola obwodowego.

Chorobę należy odróżnić od innych warunków, czasami dając te same objawy: gruczolak może być mylony z torbieli kieszonka przysadki, czaszkogardlaka, przysadki, oponiaka, lub przerzutów różnych nowotworów.

Leczenie

Gruczolak przysadki nie jest chorobą dziedziczną i nie ma predyspozycji rodzinnych. Specjaliści zauważyli, że często ta choroba występuje u pacjentów, którzy mają wiele przypadków endokrynnej neoplazji typu 2.

Leczenie gruczolaka przysadki obejmuje leczenie chirurgiczne, a także radioterapię. Interwencję chirurgiczną można wykonać endoskopowo, tradycyjną metodą lub ich kombinacją. Jedną z nowych i postępowych metod leczenia jest radiochirurgia. Ta metoda jest nieinwazyjna i jest rodzajem leczenia radiacyjnego. Z różnych kierunków guz jest napromieniany wiązkami promieniowania. Zatem wpływ napromieniowania na pobliskie tkanki jest zminimalizowany. Radiochirurgia nie ma powikłań i nie wymaga znieczulenia. Takie leczenie przeprowadza się w ambulatorium, a pacjent po zabiegu wraca do domu. Wadą tej metody jest jednak jej ograniczenie w zależności od wielkości samego nowotworu.

Co powoduje gruczolak przysadki mózgowej

Guzy mózgu są dość poważnymi diagnozami medycznymi. W zależności od natury patologii mogą zagrozić życiu i zdrowiu pacjenta.

Lecz można je leczyć za pomocą leczenia i kontroli jakości choroby, mogą towarzyszyć pacjentowi przez lata, nie powodując poważnych kłopotów.

O organach

Przysadka mózgowa jest gruczoł dokrewny o złożonej treści strukturalnej, który jest zlokalizowany w podkorowej części narządu. Ma zaokrąglone kontury i jest pod niezawodną ochroną kości głowy. Składa się z dwóch części, z przodu cztery razy z tyłu.

O chorobie

Gruczolak jest jednym z najczęściej diagnozowanych objawów nowotworów o łagodnym pochodzeniu. Z reguły rozwija się w tkankach gruczołowych narządów i jest bezpośrednio związany z procesami hormonalnymi zachodzącymi w organizmie.

Odnosi się do grupy zaburzeń endokrynologicznych. Nie ma ograniczeń wiekowych do pokonania. W pewnych okolicznościach jest zdolny do mutacji w raka.

Gruczolak przysadki klasyfikowany jest według szeregu istotnych wskaźników i cech jakościowych. Podział ten pozwala nam określić rodzaj choroby i przepisać jakościowe leczenie patologii.

Guz może być:

  • aktywny hormonalnie - Takie podmioty są podatne na szybki wzrost i niekorzystnie wpływają na tło hormonalne;
  • hormon nieaktywny - produkcja komórek zawierających hormony nie jest wyrażana, formacja jest praktycznie utajona i może pozostać mała przez lata;
  • złośliwy - W tkankach anomalii, aktywowane są procesy mutacji komórek, guz zyskuje agresywny aspekt, rośnie szybko i szybko wpływa na sąsiednie części mózgu. Niezwykle niebezpieczna forma choroby.

Zgodnie z wartością tworzenia pieczęci jest klasyfikowany:

  • mikrogruczaki - niezwykle trudne do zdiagnozowania ze względu na zbyt małe wymiary - ich średnica zmienia się od kilku milimetrów do 2 cm;
  • makrogruczolaki - ilość wykształcenia przekracza 2 - 3 cm, często towarzyszą jej ciężkie objawy, które powodują, że osoba udaje się do kliniki i pomaga rozpoznać chorobę.

Hormonalny aktywny

  • prolactinoma - syntetyzuje prolaktynę wraz z rozwojem wydzielania prolaktyny;
  • somatropinoma - aktywnie wytwarza somatotropinę. Jest bezpośrednio odpowiedzialny za wdrażanie procesów wzrostu, rozwój jego hormonu;
  • kortykotropiny - jest odpowiedzialny za rozwój tajnej treści adrenokortykotropowej;
  • gonadotropinoma - Wytwarza hormony gonadotropowe, wyzwala procesy pierwotnej atrofii dotkniętych tkanek narządu;
  • guzy plurlinograft - aktywować mózg, wytwarzać substancje tyrotropowe.

Zdjęcie: obraz mózgu

Przyczyny

Choroba jest wywoływana przez następujące czynniki:

  • infekcje neurologiczne - ostre zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu w dowolnej postaci, przewlekła gruźlica, choroba Heinego-Medina wpływająca na układ nerwowy;
  • choroby weneryczne, w szczególności kiła zaawansowana;
  • toksyczność ze względu na składniki chemiczne podczas ciąży;
  • uraz mechaniczny czaszki;
  • krwotoki wewnętrzne;
  • predyspozycje genetyczne;
  • patologia tarczycy, niekorzystnie wpływająca na jej funkcjonowanie;
  • dziedziczny niedorozwój narządu rodnego;
  • obecność procesów autoimmunologicznych w ciele;
  • niewłaściwe i zbyt długie leczenie doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, hamowanie początku owulacji i zakłócanie reprodukcji odpowiednich hormonów.

Czym jest neurosonografia mózgu dla dorosłych? Odpowiedź jest w tym artykule.

Objawy

Objawy ekspertów patologii zaklasyfikowane jako oftalmiczne i endokrynologiczne.

Pierwsza grupa obejmuje następujące funkcje:

  • ból głowy - różni się tępymi, obolałymi manifestacjami, towarzyszy człowiekowi prawie nieustannie. Słabo zadokowany preparatami ukierunkowanego spektrum działania i zwiększa jego intensywność w miarę wzrostu zagęszczenia;
  • niewyraźne widzenie - zmiany pola widzenia (głównie boczne). Występuje z powodu ściskania zakończeń nerwowych, które zapewniają pracę odruchu wzrokowego. Zakończenia te znajdują się poniżej przysadki mózgowej. W rezultacie rosnąca anomalia wywiera na nie nadmierną presję;
  • dysfunkcja okoruchowa - nerwy odpowiedzialne za mimikę oka są ściśnięte, pojawia się bifurkacja przedmiotów, stopniowo rozwija się zez;
  • przekrwienie nosa - uczucie przypominające stan z przewlekłym katarem. Charakterystyka jest charakterystyczna dla dużych formacji zlokalizowanych w strefie zatok łokciowych;
  • częste omdlenia - pojawiają się z makrogruczolami, które rosną w górnej części przysadki mózgowej i naciskają na podwzgórze.
  • gwałtowny spadek zdolności do pracy tarczycy - przejawia się w ogólnym osłabieniu, szybkim zmęczeniu organizmu, obojętności na działania wokół osoby i zdarzeń, zahamowaniu percepcji umysłowej;
  • sucha skóra - występuje na tle zwiększenia ogólnej masy ciała pacjenta, wywołanego nadmiernym obrzękiem tkanek miękkich z powodu braku równowagi hormonalnej;
  • słaba funkcjonalność nerek i nadnerczy, często odmiedniczkowe zapalenie nerek - w stadium zaawansowanym powoduje współistniejące rozpoznania - niepłodność, niekompetencję seksualną u mężczyzn i anorgazję u kobiet;
  • w okresie dojrzewania - zahamowany wzrost ciała, niedowaga i niedorozwój fizyczny. Wynika to z braku hormonu wzrostu i naruszenia ogólnej równowagi hormonalnej na tle rozwoju patologii, odpowiedzialnego za jej pełną treść.

Diagnostyka

Aby zidentyfikować ten typ gruczolaka, stosuje się następujące metody diagnostyczne:

  • testy hormonalne - obejmują: badanie krwi na stężenie prolaktyny, ilość hormonów wzrostu, poziom adrenocortitropiny, testosteron u mężczyzn. Ponadto, wykonuje się test hormonalny na deksametazonie;
  • analiza moczu ujawnia: obecność elektrolitów, poziom kortyzolu, wskaźnik stymulujących pęcherzyków;
  • CT - pozwala na pełne sprawdzenie stanu czaszki. Lokalizuje się patologia, jej wymiary i stopień nacisku na sąsiednie części mózgu;
  • MRI - dogłębne badanie mózgu, pozwala zobaczyć nawet najmniejsze pieczęcie. Jednocześnie, niehormonalne formy choroby, które są w stanie opóźnienia, są nieco gorsze zdiagnozowane;
  • angiografia naczyń mózgowych - jest pokazane, gdy formacja zwiększa swój rozmiar w kierunku zatoki jamistej w celu określenia zasięgu niszczącego działania nacisku guza;
  • radiografia tureckiego siodła - jednym z najbardziej wiarygodnych "dowodów" na obecność gruczolaka mózgu jest rozpoznanie osteoporozy i deformacji grzbietu tureckiego siodła. Warto zauważyć, że ta metoda wykrywania anomalii działa tylko w późnych stadiach jej rozwoju, kiedy te znaki zaczynają się manifestować;
  • okulista - Konsultacja specjalisty odbywa się z wyraźnymi oznakami zespołu ophthalmo-neurologicznego.

W tym artykule opisano objawy i typy guzów mózgu.

Leczenie

Aby skutecznie leczyć tę chorobę, a także monitorować dynamikę jej stanu, zastosuj takie rodzaje leczenia nowotworów:

  • standardowe usuwanie - Uprawy formacje pokazane na zagrażające mózgu i innych narządów, w pobliżu w obecności powikłaniami, takimi jak cysty, krwotok wewnętrzny, a na ryzyko zwyrodnienia w patologii nowotworowej. Operacja wykonywana jest przez trepanację czaszki i odcięcie uszkodzonego fragmentu tkanki przysadki;
  • endonasalna interferencyjno-interferencyjna - ma zastosowanie tylko wtedy, gdy formacja znajduje się w strefie tureckiego siodła. Przeprowadza się go przez prawy nosogardziel. Ściana kości klina jest odcinana, otwierając dostęp do ogniska uszkodzenia. Wykonywany w znieczuleniu ogólnym;
  • terapia gamma - odnosi się do metod radiacyjnych walki z anomalią. Efekt ten osiąga się przez punktowe wprowadzenie szkodliwych promieni do tkanki nowotworowej. Jest pokazany dla małych formacji;
  • antagoniści prolaktyny - opcja leczenia uzależnień od narkotyków. Opiera się on na przyjmowaniu hormonów przysadkowych i sandostatyny. Bardziej uzasadnione regresją patologii;
  • środki ludowe - są skuteczne tylko ze spokojnym charakterem przebiegu choroby, gdy guz nie rośnie i chroni nieruchomość. Najpopularniejszy zabieg z nasion dyni, sezamu, korzenia imbiru, pierwiosnka.

Komplikacje

Jeśli sytuacja zostanie zignorowana, a leczenie nie zostanie przeprowadzone na czas, choroba grozi poważnymi komplikacjami:

  • upośledzenie funkcji wzrokowej - aż do rozwoju ślepoty na tle zbyt dużego guza;
  • ryzyko krwotoku mózgowego, a następnie jego apopleksja;
  • niepłodność;
  • impotencja;
  • zaburzenia seksualne;
  • załamania nerwowe i niestabilność psychiczna.

Gruczolak i ciąża

W okresie ciąży praktycznie wszystkie metody terapii są niedopuszczalne. Jedyne, co pozostaje - ścisła kontrola nad ciałem kobiety w ciąży.

Regularne badanie stanu ogólnego, badanie tła hormonalnego, wskaźniki wizualne - takie badania powinny być przeprowadzane regularnie. Ponadto, co trzy miesiące wykonuje się MRI mózgu.

Prognoza

Pomimo tego, że guz ten ma charakter łagodny, przy braku leczenia, prognoza dalszego rozwoju sytuacji może być wyjątkowo niekorzystna. Wywierając nacisk na mózg, patologia może prowadzić do jego fragmentarycznych naruszeń - aż do niepełnosprawności.

Ponadto, gruczolak ma bardzo negatywny wpływ na funkcjonowanie tarczycy, a nieprawidłowe funkcjonowanie "uderzy" całe ciało w nowe choroby.

Podsumowując, zalecamy obejrzenie wideo, w którym eksperci mówią nam o chorobie w przystępny sposób:

Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz fragment tekstu i kliknij Ctrl + Enter.

Objawy, leczenie i rokowanie gruczolaka przysadki mózgowej

Jednym z głównych gruczołów wydzielania wewnętrznego w naszym organizmie jest przysadka mózgowa. Jest odpowiedzialny za pracę nadnerczy i tarczycy, a także przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu rozrodczego. Przysadka mózgowa znajduje się obok podstawy mózgu, a przypisane jej hormony przyczyniają się do normalnego funkcjonowania prawie wszystkich narządów ludzkich. Jedną z najczęstszych chorób tego gruczołu jest gruczolak przysadki mózgowej (kod ICD -10-D35-2). Jaka jest choroba, jak jest diagnozowana i czy można ją leczyć?

Czym jest gruczolak przysadki?

Gruczolak przysadki nazywa się łagodnym formowaniem, które może występować w komórkach adenohophii. Choroba ta stanowi około 10-15% wszystkich nowotworów rozpoznawanych w mózgu. Najczęściej jest wykrywane u kobiet, a nie u mężczyzn. Średni wiek pacjentów, którzy doświadczyli tego problemu, wynosi 30-40 lat. Chociaż w niezwykle rzadkich przypadkach u dziecka może wystąpić gruczolak przysadki mózgowej.

Na podstawie wielkości guza wyizolowano mikro (średnica mniej niż 1 cm), makro (średnica od 1 do 10 cm) i olbrzymi (średnica przekraczająca 10 cm) gruczolaka. Odpowiednio, im większy jego rozmiar, tym bardziej negatywne są konsekwencje dla organizmu. Kiedy w przysadce mózgowej dochodzi do procesów patologicznych, produkcja hormonów ulega zakłóceniu, co prowadzi do pojawienia się klinicznych objawów choroby. Czasami przysadka mózgowa w dalszym ciągu wytwarza hormony w tej samej ilości, a gruczolak objawia się tylko przez objawy neurologiczne.

Struktura gruczolaka przysadki podzielona jest na:

  1. Chromofobiczny to nowotwór, który nie jest zdolny do produkcji hormonów.
  2. Guz, który nadal produkuje hormony w tej samej ilości.
  3. Rak jest złośliwym formowaniem w przysadce mózgowej. Aby odróżnić go od łagodnego guza, pacjentowi poddaje się rezonans magnetyczny za pomocą środka kontrastowego.

W tym filmie z premiery teledastu "Żyj zdrowo!" Z Eleną Malysheva dowiesz się o chorobie bardziej szczegółowo:

Powód wystąpienia

Do tej pory lekarze nie byli w stanie ustalić dokładnej przyczyny, która przyczynia się do pojawienia się gruczolaka przysadki mózgowej. Przypuszczalnie na jego pojawienie się wpływają następujące czynniki:

  • Różne urazy czaszkowo-mózgowe.
  • Choroby ośrodkowego układu nerwowego o charakterze zakaźnym lub zapalnym.
  • Patologia układu dokrewnego.
  • Predyspozycje genetyczne.
  • Przyjmowanie kobiety na doustne środki antykoncepcyjne przez długi czas.
  • Negatywne działanie na płód, który może mieć promieniowanie jonizujące lub różne toksyny.

Wszystkie te czynniki mogą znacznie zwiększać ryzyko rozwoju choroby, chociaż zdiagnozowano ją u kobiet i mężczyzn, którzy nie byli nimi dotknięci.

Manifestacje choroby

Główne objawy charakterystyczne dla gruczolaka przysadki podzielono konwencjonalnie na dwie grupy:

  1. Objawy natury neurologicznej. Są oznaką wzrostu guza i jego nacisku na obszary mózgu znajdujące się w pobliżu.
  2. Objawy związane z gruczołami wydzielania wewnętrznego, które zakłócają ich pracę w wyniku działania na nie hormonów wytwarzanych przez nowotwór.

W przypadku, gdy gruczolak przysadki składa się z komórek chromofobowych, produkcja hormonów ulega zawieszeniu. W takim przypadku wszystkie objawy choroby będą wyłącznie neurologiczne. Początkowy stopień gruczolaka nie objawia się. Ze względu na to, że objawy na tym etapie są nieobecne, prawie niemożliwe jest zdiagnozowanie i rozpoczęcie leczenia. Z reguły na tym etapie gruczolak przysadki rozpoznawany jest przypadkowo, jeśli takie naruszenia występują:

  • Pogorszenie widzenia. Przysadka mózgowa znajduje się w pobliżu nerwów wzrokowych i okoruchowych. W związku z tym, w okresie wzrostu, gruczolak może wpływać na te struktury, prowadząc do następujących objawów: ograniczenie pola widzenia, a nawet ślepotę, wizualne jabłka odchylenie utratę wzroku, zez, poczucie podwójne widzenie.
  • Zatkanie nosa. Dzieje się tak, gdy gruczolak przysadki wyrasta w zatokach nosa. Tak więc z kanałów nosowych można izolować płyn mózgowo-rdzeniowy, który można łatwo pomylić z początkiem przeziębienia.
  • Ból głowy ma niejasny charakter, którego praktycznie nie można leczyć. W przeciwieństwie do zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, pacjent nie ma nudności i wymiotów.

Ból głowy i zaburzenia widzenia mogą powodować podejrzenie nowotworu w mózgu.

Zaburzenia endokrynologiczne

W zależności od tego, jakie substancje wywołuje guz, jego objawy zależą:

  1. Somatotropinoma - zwiększa ilość hormonu wzrostu. Jeśli taka patologia pojawiła się u dziecka, rozwija się gigantyzm, w którym następuje znaczny wzrost wszystkich kości. U kobiet i mężczyzn, szkieletowe wzrostu, który jest już zakończona, rozpoczyna się rozwój poszczególnych kości szkieletu (stopy, ręce, i tak dalej. D.) lub poszczególne części ciała (nos, język, itd. D.). Ten stan nazywa się akromegalią.
  2. Tyreotropinoma prowadzi do rozerwania tarczycy. Objawy tej choroby z nadmiarem hormonu: wysokie ciśnienie krwi, wytrzeszcz, nadmierna potliwość, zaburzenia rytmu serca. Jeśli hormon nie jest wytwarzany wystarczająco, obserwuje się mężczyzn i kobiety: depresję i depresję, obrzęk twarzy i kończyn, zwiększoną suchość skóry.
  1. Gonadotropinoma prowadzi do zaburzeń w pracy narządów płciowych. U kobiet występuje naruszenie cyklu miesiączkowego, pojawiają się trudności z początkiem ciąży.
  2. Kortykotropinoma charakteryzuje się wzrostem tkanki tłuszczowej na twarzy i górnej części ciała (barki, szyja). Bez względu na to, który zdiagnozowano chorobę (mężczyźni i kobiety), pacjent zauważył, suchość skóry, zwiększone zaburzenia pigmentacji sferze seksualnej.
  3. Prolaktynomę oczywiste zaburzenia wytwarzanie prolaktyny hormonów, który jest odpowiedzialny za cyklu miesiączkowego i ciąży, wzrost gruczołu mlecznego wspomaga oddzielanie i siary.

Zwiększenie wielkości w nowotworze naciśnięcie samej przysadki mózgowej, w wyniku czego wytwarza się niewystarczającą liczbę hormonów, które powodują powstanie tych objawów choroby:

  • Niedociśnienie.
  • Czujesz się przygnębiony.
  • Niepłodność i różne naruszenia funkcji seksualnych u kobiet i mężczyzn.
  • Szybkie zmęczenie.
  • Opóźnienie w rozwoju dzieci.

Obrzęk u kobiet w ciąży

Obecność gruczolaka często wpływa na funkcjonowanie gonad. W rezultacie zawsze występuje cykl menstruacyjny i pojawiają się problemy z początkiem ciąży z powodu braku hormonu prolaktyny. Ale jeśli tak się stało, to w większości przypadków prognozy i konsekwencje są niekorzystne. Choroba ta często prowadzi do poronienia we wczesnym okresie ciąży.

Ponadto, że łożysko jest zagrożone, pacjent pogarsza objawy gruczolaka. Nawet jeśli kobieta przed zajściem w ciążę nie mogła podejrzewać obecności guza, to teraz są typowe dla jej objawów. Wynika to z faktu, że hormony ciążowe prowadzą do zwiększenia rozmiaru przysadki mózgowej, dlatego guz zaczyna szybko się rozwijać i wywołuje objawy neurologiczne. W późnej ciąży przysadka mózgowa zmniejsza się w sposób naturalny, a objawy choroby zmniejszają się. Leczenie jest nadal konieczne, ponieważ guz nie może zniknąć sam.

Diagnoza choroby

Oprócz analizy klinicznych objawów choroby, badania laboratoryjne i instrumentalne pomagają zdiagnozować nowotwór. Obejmują one:

  1. Analiza poziomu hormonów we krwi pacjenta. Gruczolak przysadki zawsze wiąże się z zaburzeniami produkcji hormonów, których liczba gwałtownie rośnie lub spada.
  2. Radiografia głowy. Badanie to stanowi okazję do określenia lokalizacji edukacji.

Wykład kognitywny na temat diagnozy i leczenia dolegliwości mówi neurochirurg, doktor nauk medycznych Alexander Voznyak:

  1. Badanie okulistyczne, które często pozwala na wczesne rozpoznanie obecności guza i, jeśli to konieczne, rozpoczęcie leczenia.
  2. Rezonans magnetyczny pozwala na wizualne wykrycie guza, nawet jeśli jego rozmiar jest bardzo mały. Ponadto badanie pomaga określić miejsce i wielkość edukacji. Metoda ta jest uważana za najbardziej bezpieczną i dokładną, ponieważ nie ma obciążenia promieniowaniem ciała. W związku z tym może być przenoszony na dzieci i kobiety w czasie ciąży. Przeciwwskazania do tej metody diagnozy: obecność implantów z metalu lub klaustrofobii.

Leczenie nowotworów

Operację uważa się za radykalne traktowanie. W zależności od wielkości gruczolaka lekarz wybierze sposób jego działania. Usunięcie zmiany jest możliwe dzięki trepanacji czaszki lub kanałów nosowych za pomocą endoskopu. Endoskopię stosuje się tylko w obecności mikroukładu lub formacji znajdujących się w tureckim siodle. Usuwanie gigantycznych formacji jest możliwe tylko przy otwartej operacji, ale należy do niej bardzo rzadko, z powodu wielu możliwych powikłań i negatywnych konsekwencji. Kwestia metody usuwania gruczolaka podczas operacji jest przyjęta na podstawie wyników MRI mózgu.

Terapia zachowawcza polega na przepisywaniu pacjentowi leków, które pomagają zmniejszyć wydzielanie hormonów. Takie leczenie stosuje się w przypadku, gdy jakakolwiek interwencja chirurgiczna jest niemożliwa. Oprócz stosowania leków, takie leczenie ma na celu wykluczenie wszelkich czynników, które mają negatywny wpływ na przysadkę mózgową i mogą pogłębiać przebieg choroby. Działania te obejmują przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych lub karmiących piersią, ponieważ wpływają one na produkcję hormonu prolaktyny.

Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi pożądanego rezultatu, a interwencja chirurgiczna jest niemożliwa, wtedy lekarze przepisują pacjentowi cykl radioterapii. Jedną z jego odmian jest użycie cyber-noża, który ma wpływ kierunkowy na nowotwór. Metody radiacyjne doskonale wpływają na gruczolak małego rozmiaru. Jednocześnie prognozy są częściej pozytywne.

O funkcjach leczenia, interwencji chirurgicznej, jeśli to konieczne, mówi neurochirurg Andrey Zuev:

Używanie środków ludowych

W przypadkach, gdy sytuacja z guzem nie jest krytyczna, dopuszczalne jest zastosowanie środków ludowych w leczeniu choroby. Szczególnie istotne jest ich stosowanie u kobiet w okresie ciąży, chociaż mężczyźni często stosują środki ludowe do leczenia nowotworów.

Nalewka z wierzby-herbaty wykazała wysoką skuteczność w leczeniu. Kup tę roślinę w aptece. Do przygotowania leku używa się kwiatów, korzeni, liści i łodyg rośliny. W przypadku mężczyzn, taka nalewka pomoże uporać się z gruczolakiem prostaty, a dla dzieci łagodzi stany zapalne, gdy ząbkuje zęby. Aby uzyskać nalewkę, różne części ziemi rośliny są wylewane z alkoholem i nalegają 2 tygodnie w ciemnym miejscu. Następnie nalewkę filtruje się i pobiera, mieszając 10 kropli z kilkoma łyżkami wody. W leczeniu dzieci, ivan-tea warzona jest wrzącą wodą i podawana na łyżce stołowej przed jedzeniem.

Do innych środków ludowej, które pomagają w leczeniu łagodnego guza, należy wymienić olej lniany. Jest równie przydatny zarówno dla dzieci, jak i dorosłych kobiet i mężczyzn. Aby leczyć 60 g oliwy, musisz pić codziennie rano na pusty żołądek.

Rokowanie choroby

Guz może prowadzić do takich konsekwencji, jak zmniejszenie widzenia, w niektórych przypadkach przed całkowitą utratą i krwotokiem w przysadce mózgowej. Ale w większości przypadków z terminowym leczeniem rokowanie jest korzystne. Jeśli guz zostanie wykryty w późniejszym terminie, jego rozmiar nie będzie już pozwalał na operację endoskopową. Jedyną opcją w tym przypadku jest operacja otwarta, która może mieć negatywne konsekwencje.

Gruczolak przysadki mózgowej

Osoba może prowadzić aktywne życie i nie zgadywać o obecności poważnych patologii w mózgu.

Jednym z takich stanów patologicznych jest gruczolak przysadki mózgowej. Jeśli po znalezieniu guza nie rozpoczniesz leczenia na czas, może to prowadzić do niebezpiecznych konsekwencji i powikłań. Jeśli zauważysz pierwsze oznaki gruczolaka w mózgu, musisz pilnie poprosić o pomoc medyczną i rozpocząć skuteczne leczenie.

Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem zlokalizowanym w przysadce mózgowej. Choroba może mieć kilka odmian i typów.

Czynniki prowokujące

Dzisiaj lekarze nie potrafią nazwać prawdziwej przyczyny, która powoduje powstanie guza w mózgu. Jednak, wychodząc z danych statystycznych, można powiedzieć, że dolegliwość może być spowodowana przez niektóre czynniki ryzyka. Gruczolak przysadki, którego objawy są wyłącznie indywidualne, może być spowodowany takimi czynnikami, jak:

  • przeniesienie chorób neuroinfekcyjnych;
  • uraz czaszki;
  • przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • zmiany wieku.

Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem zlokalizowanym w przysadce mózgowej

Gruczolak najczęściej objawia się w wieku od 30 do 40 lat. Choroba może rozwinąć się w wyniku zapalenia opon mózgowych, gruźlicy, zapalenia mózgu, choroby Heinego-Medina i wielu innych chorób, które wpływają na centralny układ nerwowy człowieka. Prowokować gruczolaka może otrzymywać doustne środki antykoncepcyjne. W trakcie badań stwierdzono, że zwiększona stymulacja podwzgórzowa przysadki mózgowej jest konsekwencją pierwotnego zmniejszenia aktywności hormonalnej gruczołu dokrewnego.

Symptomatologia choroby

Choroba charakteryzuje się wyraźną symptomatologią, która może mieć inny charakter. Wynika to z faktu, że gruczolak przysadki mózgowej może wpływać na struktury śródczaszkowe lub mieć aktywność hormonalną. Manifestacje zależą głównie od tego, która część przysadki jest dotknięta nowotworem. Tak więc głównymi objawami gruczolaka przysadki są:

  • częste bóle głowy;
  • zaburzenia narządów wzroku, w tym zanikowe zmiany w nerwie wzrokowym;
  • zapalenie zatok;
  • tworzenie małych guzów w jamie nosowej;
  • pojawienie się brodawek na ciele, brodawczaków;
  • ogólne osłabienie.

Jeśli istnieją takie objawy, jak gwałtowny przyrost masy ciała, naruszenie cyklu miesiączkowego, to jest to warte kompletnego badania na obecność lub brak takiej choroby jak gruczolak przysadki mózgowej. Objawy u kobiet mogą znacznie różnić się od klinicznego obrazu choroby u mężczyzn.

częste bóle głowy jako objaw gruczolaka przysadki mózgowej

Ponadto, choroba u większości ludzi objawia się w postaci objawów okulistyczno-neurologicznych. Pacjent może obserwować zmiany pola widzenia, bolesne odczucia w przedniej części głowy. Ból charakteryzuje się tępym charakterem, niezależnie od pozycji ciała. Charakterystyczną cechą gruczolaka jest niemożność wyeliminowania bólów głowy za pomocą środków przeciwbólowych.

Dlatego jeśli zauważysz zaburzenia widzenia, bóle głowy, nowotwór w nosie, może to być miażdżyca przysadki mózgowej. Objawy u kobiet i mężczyzn są praktycznie takie same.

Diagnoza i leczenie choroby

Skuteczność leczenia choroby zależy od jej szybkiego wykrycia. Rozpoznanie przeprowadza endokrynolog lub terapeuta. W przypadku podejrzenia gruczolaka przysadki podczas ciąży, zalecana jest przez lekarza ginekologa. Rozpoznanie choroby ma na celu zidentyfikowanie nowego wzrostu, ocenę tła hormonalnego.

Mikrogruczolaków przysadki, których objawy mogą się manifestować charakteryzuje się zaburzeniami hormonalnymi, tak Zalecane jest, aby badać wskaźników, takich jak prolaktyny rytmu dobowego kortyzolu, hormon wzrostu. W każdym przypadku stosuje się różne metody diagnozy.

Najbardziej niezawodną i skuteczną metodą rozpoznawania gruczolaka jest obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, które wykonuje się w stanowej poliklinice na zasadzie bezpłatnej lub w prywatnych klinikach. Określ rozmiar i kształt guza można za pomocą tomografii komputerowej.

Najbardziej niezawodną i skuteczną metodą rozpoznawania gruczolaka jest rezonans magnetyczny

Gruczolak przysadki, którego leczenie ma indywidualną orientację, może mieć różne rozmiary i kształty. Jeśli pacjent ma miąższ drobnokomórkowy, wówczas jego leczenie jest lecznicze. Jeśli choroba nie zostanie rozpoczęta, możliwe jest poradzenie sobie z chorobą za pomocą leków i stały nadzór specjalistów.

Miażdżyca przysadki mózgowej, która jest leczona szybko i skutecznie, nie wpływa na pobliską tkankę mózgową. Jeśli terapia lekowa nie przyniosła pożądanego efektu, wówczas guz zostaje usunięty radykalnie, to znaczy za pomocą operacji. Interwencja chirurgiczna jest niezwykle rzadka, ponieważ może prowadzić do poważnych powikłań.

Gruczolak przysadki: przyczyny, oznaki, usuwanie, niż niebezpieczne

Gruczolak przysadki jest uważany za najczęstszego łagodnego nowotworu tego narządu, i spośród wszystkich nowotworów mózgu stanowi on do 20% przypadków w zależności od różnych danych. Tak wysoki odsetek rozpowszechnienia patologii wynika z częstego bezobjawowego przebiegu, kiedy wykrycie gruczolaka staje się przypadkowym stwierdzeniem.

Gruczolak - łagodny guz i powoli rosnący, ale jego zdolność do syntezy hormonów, wyciskania otaczających struktur i wywoływania poważnych zaburzeń neurologicznych sprawia, że ​​choroba czasami zagraża życiu. Nawet niewielkie wahania poziomu hormonów mogą wywoływać różne zaburzenia metaboliczne z wyraźnymi objawami.

Przysadka to mała gruczoł umiejscowiony w regionie tureckiego siodła klinowatej podstawy czaszki. Przedni płat zwany przedniej przysadki, komórki, które wytwarzają różne hormony: prolaktyny somatotropiny fillikulostimuliruyuschy i luteinizujący hormony, które regulują aktywność jajników u kobiet, a także jako hormon adrenokortykotropowy, które są pod kontrolą w gruczołach nadnerczowych. Zwiększona produkcja hormonów zachodzi podczas tworzenia gruczolaka - łagodny nowotwór określonych komórek części gruczołowej przysadki.

Wraz ze wzrostem ilości hormonu, który wywołuje nowotwór, poziom innych zmniejsza się z powodu kompresji pozostałej części gruczołu przez nowotwór.

W zależności od aktywności wydzielniczej, gruczolaki są produkowane hormonalnie i nieaktywne. Jeżeli pierwsza grupa powoduje cały szereg zaburzeń endokrynologicznych, specyficznych dla danego hormonu, zwiększając jego stężenie, drugą grupę (nieaktywny gruczolaki) długości bezobjawowe i wyświetla je tylko możliwe znaczne ilości gruczolaka. Składają się one z objawów kompresji struktur mózgu i niedoczynności przysadki mózgowej, które jest skutkiem zmniejszenia pozostałe części przysadki pod ciśnieniem guzie i zmniejszają wytwarzanie hormonów.

struktura przysadki mózgowej i hormonów, które ją wytwarzają, które determinują naturę guza

Wśród gruczolaków produkujących hormony prawie połowę przypadków występują w prolactinoma, Gruczolaki somatotropowe stanowią do 25% nowotworów, a inne typy nowotworów występują dość rzadko.

Cierpi na gruczolaka przysadki najczęściej osoby w wieku 30-50 lat. Choroba jest w równym stopniu dotknięta przez kobiety i mężczyzn. We wszystkich przypadkach klinicznie wyrażanych przez gruczolaki, pacjent potrzebuje pomocy endokrynologa, a jeśli wykryta zostanie bezobjawowa neoplazja, konieczna jest obserwacja dynamiczna.

Odmiany gruczolaków przysadki mózgowej

Cechy lokalizacji i funkcjonowania guza są podstawą do selekcji jego różnych gatunków.

W zależności od aktywności wydzielniczej są:

  1. Gruczolaki produkujące hormon:
    1. prolactinoma;
    2. somatotropinoma;
    3. tyreotropinoma;
    4. kortykotropina;
    5. guz gonadotropowy;
  2. Nieaktywne gruczolaki, nie uwalniając hormonów do krwi.

Rozmiar guza dzieli się na:

  • Microadenoma - do 10 mm.
  • Macadenoma (więcej niż 10 mm).
  • Wielkie gruczolaki, których średnica sięga 40-50 mm i więcej.

Szczególną wagę przywiązuje się do specyfiki położenia guza względem siodła tureckiego:

  1. Endoselyar - guz zlokalizowany wewnątrz tureckiego siodła głównej kości.
  2. Gronkowiec suprasellarny rośnie.
  3. Infrasellar (dół).
  4. Retrosellar (z tyłu).

Jeśli guz wydziela hormony, ale prawidłowa diagnoza z jakiegokolwiek powodu nie jest ustalony, następnym stadium choroby będą zaburzenia widzenia i zaburzenia neurologiczne, a kierunek wzrostu gruczolaka zadecyduje nie tylko charakter objawów, ale także wybór leczenia.

Przyczyny gruczolaka przysadki

Przyczyny pojawiania się gruczolaków przysadki są nadal badane, a czynniki prowokujące obejmują:

  • Zmniejszenie funkcji obwodowych węzłów chłonnych, w wyniku czego zwiększa się praca przysadki mózgowej, rozwija się jej hiperplazja i powstaje gruczolak;
  • Uraz czaszkowo-mózgowy;
  • Infekcyjne i zapalne procesy mózgu (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych, gruźlica);
  • Wpływ niekorzystnych czynników podczas ciąży;
  • Przedłużone przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych.

Związek między gruczolakiem przysadki a dziedziczną predyspozycją nie został udowodniony, ale guz jest częściej diagnozowany u osób z innymi dziedzicznymi postaciami patologii endokrynologicznej.

Manifestacje i diagnostyka gruczolaka przysadki

Objawy gruczolaka przysadki są różnorodne i związane z naturą produkowanych hormonów z guzami wydzielającymi, jak również z kompresją otaczających struktur i nerwów.

W klinice nowotwory izolowane są adenohypofizy neurologiczny okulistyczny, wymiana endokrynologiczna syndrom i Kompleks rentgenowski wskazania neoplazja.

Okulistyka neurologiczna syndrom jest spowodowane wzrostem objętości guza, który ściska otaczające tkanki i struktury, powodując pojawienie się:

  1. Ból głowy;
  2. Zaburzenia widzenia - podwójne widzenie, zmniejszona ostrość wzroku aż do całkowitej utraty.

Ból głowy jest często matowy, zlokalizowany w okolicy czołowej lub czasowej, przyjmowanie leków przeciwbólowych rzadko przynosi ulgę. Ostry wzrost bólu może być spowodowany krwotokiem w tkance nowotworowej lub przyspieszeniem jej wzrostu.

Zaburzenia widzenia są typowe dla dużych guzów, które ściskają nerwy wzrokowe i ich krzyżyki. Po osiągnięciu formacji 1-2 cm, atrofia nerwów wzrokowych jest możliwa do ślepoty.

Endokrynologiczne i zespół metaboliczny wiąże się ze zwiększeniem lub odwrotnie, obniżenie czynności hormonu przysadki, i ponieważ jednostka działa pobudzająco na innych gruczołów obwodowych objawów zazwyczaj wiąże się ze wzrostem ich aktywności.

Prolactinoma

Prolactinoma jest najczęstszym typem gruczolaka przysadki, dla którego kobiety charakteryzują się:

  • Naruszenia cyklu miesiączkowego do braku miesiączki (brak miesiączki);
  • Mleczniczka (spontaniczne wydzielanie mleka z gruczołów mlecznych);
  • Niepłodność;
  • Zwiększona masa ciała;
  • Łojotok;
  • Wzrost włosów według typu męskiego;
  • Zmniejszenie libido i aktywności seksualnej.

W przypadku prolactinoma u mężczyzn, z reguły wyrażany jest kompleks objawów ocznych i neurologicznych, do której dodaje się impotencji, mlekotok, powiększenie piersi. Ponieważ te objawy rozwijają się dość wolno i jest zdominowany przez zmiany w funkcji seksualnych, a następnie guz przysadki u mężczyzn można podejrzewać, nie zawsze jest tak ujawnia to często na dość dużą skalę, natomiast jasny obraz kliniczny kobieca wskazuje możliwą porażkę przedniego płata przysadki już na etapie miażdżycy.

Kortykotropinoma

Kortykotropina wytwarza znaczną ilość hormonu adrenokortykotropowego, który wywiera stymulujący wpływ na kory nadnerczy, dlatego klinika ma żywe oznaki hiperkortyzacji i składa się z:

  1. Otyłość;
  2. Pigmentacja skóry;
  3. Pojawienie się czerwonych i fioletowych rozstępów na skórze brzucha i ud;
  4. Wzrost włosów według rodzaju męskiego u kobiet i wzmocnienie włochatości u mężczyzn;
  5. W tego typu nowotworach często występują zaburzenia psychiczne.

na jakich narządach i jakie hormony wpływają przysadka mózgowa

Kompleks zaburzeń w kortykotropinomie nazywany jest chorobą Izenko-Cushinga. Kortykotropinoma jest bardziej podatna na nowotwory złośliwe i przerzuty niż inne odmiany gruczolaków.

Gruczolak hormonalny

Gruczolak hormonu wzrostu przysadki wydziela hormon, który powoduje gigantyzm, gdy guz pojawia się w dzieciństwie, a akromegalia u dorosłych.

Gigantyzm Towarzyszy temu intensywny wzrost całego ciała, tacy pacjenci mają niezwykle wysoki wzrost, długie kończyny, aw narządach wewnętrznych możliwe są zaburzenia czynnościowe związane z szybkim niekontrolowanym wzrostem całego ciała.

Akromegalia objawia się wzrostem wielkości poszczególnych części ciała - szczotkami i stopami, strukturami twarzy, podczas gdy wzrost pacjenta pozostaje niezmieniony. Często somatotropinom wiąże się z otyłością, cukrzycą, patologią gruczołu tarczowego.

Tyreotropinoma

Tyreotropina nosić do rzadkich odmian nowotworów adenohypofizy. Produkuje hormon, który zwiększa aktywność tarczycy, co powoduje nadczynność tarczycy staje się: utrata masy ciała, drżenie, pocenie się, nietolerancję ciepła, chwiejność emocjonalna, płaczliwość, tachykardię, etc...

Gonadotropinoma

Gonadotropinoma syntetyzują hormony, które stymulują gruczoły płciowe, ale klinika takich zmian najczęściej nie jest wyrażana i może polegać na zmniejszeniu czynności seksualnych, niepłodności, impotencji. Objawy okulistyczne i neurologiczne wysuwają się na pierwszy plan spośród objawów nowotworu.

W przypadku dużych gruczolaków tkanka guza kompresuje się nie tylko do konstrukcji nerwowych, ale także resztę miąższu gruczołu samej, w którym syntezę hormonów jest zakłócony. Zmniejszono produkcję hormonów zwanych adenohypofizą niedoczynność przysadki, i on przejawia osłabienie, zmęczenie, naruszenie węchu, zaburzenia czynności seksualnych i niepłodności, objawy niedoczynności tarczycy, i tak dalej. d.

Diagnostyka

Aby podejrzewać nowotwór, lekarz musi przeprowadzić serię badań, nawet jeśli obraz kliniczny jest wyrażony i dość typowy. Dodawanie oznaczanie poziomów hormonów przysadka mózgowa, należy się upewnić, że zostanie wyprodukowana Badanie rentgenowskie Region siodła, gdzie jest to możliwe do wykrycia cechy charakterystyczne nowotworu: Turbofan dolnej siodła, zniszczenia tkanki leżącej pod spodem kości (osteoporoza). Bardziej szczegółowe informacje podaje: CT i MRI, ale jeśli guz jest bardzo mały, nie można go wykryć nawet najnowszymi i najdokładniejszymi metodami.

W zespole oftalmologiczno-neurologicznym może pojawić się pacjent z charakterystycznymi dolegliwościami przyjęcie do okulisty, kto wykona odpowiednie badanie, pomiar ostrości wzroku, badanie dna oka. Ciężkie objawy neurologiczne powodują, że pacjent zwraca się do neurologa, który po zbadaniu i rozmowie z pacjentem może podejrzewać uszkodzenie przysadki. Wszyscy pacjenci, niezależnie od dominującej klinicznej ekspresji choroby, powinni być obserwowani u endokrynologa.

duży gruczolak przysadki mózgowej na obrazie diagnostycznym

Konsekwencje gruczolaka przysadki zależą od wielkości nowotworu w momencie jego wykrycia. Co do zasady, w odpowiednim czasie leczenia pacjentów wrócić do normalnego życia po zakończeniu okresu rehabilitacji, ale jeśli guz jest duży, wymagający chirurgiczne usunięcie, konsekwencje mogą być uszkodzenia tkanki nerwowej mózgu, krążenia mózgowego, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego przez przewody nosowe, powikłań infekcyjnych. Zaburzenia widzenia można przywrócić w obecności mikrourazów, nie prowadząc do znacznego ucisku nerwów wzrokowych i ich zaniku.

W przypadku utraty wzroku i zaburzeń endokrynno-metabolicznych nie są eliminowane po operacji lub poprzez przepisanie terapii hormonalnej, pacjent traci skuteczność i jest niepełnosprawny.

Leczenie gruczolaka przysadki

Leczenie gruczolaka przysadki zależy od rodzaju nowotworu, wielkości, objawów klinicznych i wrażliwości na ten lub inny rodzaj ekspozycji. Jego skuteczność zależy od stadium choroby i nasilenia zaburzeń endokrynologicznych.

Obecnie używają:

  • Terapia lekarska;
  • Leczenie substytucyjne lekami hormonalnymi;
  • Chirurgiczne usunięcie nowotworu;
  • Radioterapia.

Leczenie zachowawcze

Leczenie farmakologiczne jest zwykle przepisywane małym guzom i dopiero po dokładnym zbadaniu pacjenta. Jeśli guz zostanie pozbawiony odpowiednich receptorów, wówczas leczenie zachowawcze nie zadziała, a jedynym wyjściem będzie natychmiastowe lub promieniowe usunięcie guza.

Leczenie farmakologiczne jest uzasadnione tylko w przypadku niewielkich rozmiarów nowotworów i braku objawów zaburzeń widzenia. Jeśli guz jest duży, wykonuje się go przed operacją, aby poprawić stan pacjenta przed zabiegiem lub po nim, jako terapię zastępczą.

Najskuteczniejszym leczeniem jest prolaktyna, która produkuje hormon prolaktyny w dużych ilościach. Powołanie leków z grupy dopaminomimetyki (parlodel, kabergolina) ma dobry efekt terapeutyczny, a nawet pozwala ci się obejść bez operacji. Kabergolina jest uważana za nowej generacji leków, to może nie tylko zmniejszyć nadprodukcję prolaktyny i wielkości guza, ale również w celu przywrócenia funkcji seksualnych i parametrów nasienia u mężczyzn z minimalnymi skutkami ubocznymi. Leczenie zachowawcze jest możliwe przy braku postępujących zaburzeń widzenia, a jeśli jest ono podawane młodej kobiecie planującej ciążę, przyjmowanie leków nie będzie przeszkodą.

W przypadku guzów somatotropowych, analogi somatostatyna, w tyreotoksykozie powołać lub mianować tyreostatyki, oraz z chorobą Itenko-Cushinga, wywołaną przez gruczolaka przysadki, są skuteczne pochodne aminoglutetymidu. Należy zauważyć, że w dwóch ostatnich przypadkach terapia lekami nie może być stała, ale służy jedynie jako etap przygotowawczy do następnej operacji.

Skutki uboczne zażywania narkotyków mogą być:

  1. Nudności, wymioty, zaburzenia dyspeptyczne;
  2. Zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, omamy, splątanie, drgawki, ból głowy i zapalenie wielonerwutowe);
  3. Zmiany w analizie krwi - leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia.

Leczenie chirurgiczne

W związku z nieskutecznością lub niemożliwością leczenia zachowawczego lekarze stosują chirurgiczne leczenie gruczolaków przysadki mózgowej. Złożoność ich usuwania wiąże się z osobliwościami lokalizacyjnymi w pobliżu struktur mózgu i trudnościami w dostępie operacyjnym do guza. Kwestia leczenia chirurgicznego i wyboru jego konkretnego wariantu jest przeprowadzana przez neurochirurga po szczegółowej ocenie stanu pacjenta i charakterystyki guza.

Współczesna medycyna oferuje minimalnie inwazyjnych i nieinwazyjnych metod leczenia gruczolaków przysadki, dzięki czemu w wielu przypadkach, aby uniknąć bardzo traumatyczne i niebezpieczne pod względem rozwoju powikłań kraniotomii. Wykorzystuje się więc operacje endoskopowe, radiochirurgię i zdalne usuwanie guza za pomocą cyberknife.

interwencja endoskopowa z gruczolakiem przysadki

Endoskopowe usunięcie gruczolaka przysadki Dostęp transnasal jest wykonywana, gdy chirurg wkłada końcówkę i instrumentów przez przewody nosowe, głównych zatok (przezklinową prostatektomii) i podczas prostatektomii monitorowano na monitorze. Operacja jest minimalnie inwazyjna, nie wymaga cięcia, a zwłaszcza otwarcia jamy czaszki. Skuteczność leczenia endoskopowego osiąga 90% przy małych guzach i zmniejsza się wraz ze wzrostem wielkości guza. Oczywiście dużych guzów nie można usunąć w ten sposób, dlatego zwykle stosuje się je w przypadku gruczolaków o średnicy nie większej niż 3 cm.

Rezultatem endoskopowej adenomektomii powinno być:

  • Usunięcie guza;
  • Normalizacja tła hormonalnego;
  • Eliminacja zaburzeń widzenia.

Komplikacje rzadko występują, między innymi, krwawienie, upośledzenie krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego, uszkodzenie tkanki mózgowej i wprowadzenie zakażenia z późniejszym zapaleniem opon mózgowych. Lekarz zawsze ostrzega pacjenta o możliwych konsekwencjach operacji, ale ich minimalne prawdopodobieństwo jest dalekie od usprawiedliwienia odmowy leczenia, bez którego choroba ma bardzo poważne rokowanie.

Okres pooperacyjny po śródnabłonkowym usunięciu gruczolaka przebiega zwykle korzystnie i już w 1-3 dniu po zabiegu pacjent może zostać wypisany ze szpitala pod nadzorem endokrynologa w miejscu zamieszkania. W celu skorygowania ewentualnych zaburzeń endokrynologicznych w okresie pooperacyjnym można zastosować hormonalną terapię zastępczą.

Tradycyjne leczenie za pomocą dostępu przezczaszkowego jest coraz rzadziej stosowane, dając miejsce minimalnie inwazyjnym zabiegom. Usunięcie gruczolaka przez trepanację czaszki jest bardzo traumatyczne i wiąże się z dużym ryzykiem powikłań pooperacyjnych. Nie można się jednak bez niego obejść, jeśli guz jest duży, a znaczna jego część znajduje się powyżej siodła tureckiego, a także z dużymi guzami asymetrycznymi.

W ostatnich latach tzw radiochirurgia (cyber-nóż, nóż gamma), który jest raczej metodą radioterapii, niż rzeczywistą operacją chirurgiczną. Niewątpliwą przewagę uważa się za absolutną nieinwazyjność i możliwość wpływania na głęboko leżące formacje o nawet niewielkich wymiarach.

Kiedy przeprowadza się radiochirurgię na tkance guza, skupia się promieniowanie radioaktywne o niskiej intensywności, z dokładnością 0,5 mm, co zmniejsza ryzyko uszkodzenia otaczających tkanek. Guz usuwa się pod stałą kontrolą za pomocą CT lub MRI. Ponieważ metoda jest koniugowana, choć z niewielkim, ale wciąż napromieniowanym światłem, stosuje się ją zwykle w przypadku nawrotów nowotworowych, a także w celu usunięcia małych pozostałości tkanki nowotworowej po leczeniu chirurgicznym. Podstawowym zastosowaniem radiochirurgii może być odmowa wykonania operacji przez pacjenta lub jego niezdolność w związku z poważnym stanem i występowaniem przeciwwskazań.

Celem leczenia radiochirurgicznego jest zmniejszenie wielkości guza i normalizacja parametrów endokrynologicznych. Zaletami tej metody są:

  1. Nieinwazyjność i brak potrzeby znieczulenia;
  2. Może być prowadzone bez hospitalizacji;
  3. Pacjent powraca do normalnego życia następnego dnia;
  4. Bez komplikacji i zerowej śmiertelności.

Efekt radioterapii nie nadchodzi natychmiast, ponieważ guz nie jest usuwany mechanicznie w zwykły sposób i może minąć kilka tygodni, zanim komórki umrą w strefie napromieniowania. Ponadto, metoda ta ma ograniczone zastosowanie w dużych guzach, ale następnie jest połączona z procedurą chirurgiczną.

Połączenie metod leczenia zależy od typu gruczolaka:

  • Kiedy prolactinoma Po pierwsze, przepisuje się leki, z których nieskutecznością może być chirurgiczne usunięcie. W przypadku dużych guzów operację uzupełnia radioterapia.
  • Z gruczolakami somatotropowymi preferują usuwanie mikrochirurgiczne lub radioterapię, a jeśli guz jest duży, otaczające struktury mózgu, tkanka orbitalna wzrastają, następnie są uzupełniane napromienianiem gamma i leczeniem medycznym.
  • Do leczenia kortykotropiną Zdalna ekspozycja jest zazwyczaj wybierana jako główna metoda. W ciężkiej chorobie, chemioterapii, a nawet usunięcie nadnerczy są przepisane w celu zmniejszenia skutków hiperkortyzacji, a następnym krokiem jest naświetlanie dotkniętego przysadki mózgowej.
  • Z tyreotropinoma i gonadotropinoma leczenie rozpoczyna się hormonalną terapią zastępczą, uzupełniając ją chirurgicznie lub radioterapią, jeśli to konieczne.

Leczenie każdego typu gruczolaka przysadki jest tym skuteczniejsze, im wcześniej pacjent trafia do lekarza, więc gdy pierwsze oznaki choroby, alarmujące objawy zaburzeń endokrynologicznych lub wzrokowych, należy jak najszybciej zwrócić się o pomoc do specjalisty. Przede wszystkim należy skonsultować się z endokrynologiem, który prześle do egzaminu i ustalić plan dalszego leczenia, który w razie potrzeby obejmuje neurochirurgów i radioterapeutów.

Rokowanie po usunięciu gruczolaków przysadki jest zwykle korzystne, okres pooperacyjny z łagodnymi procedurami inwazyjnymi jest łatwy, a ewentualne zaburzenia endokrynologiczne można skorygować poprzez wyznaczenie leków hormonalnych. Im mniejszy jest guz, tym łatwiej pacjent toleruje leczenie i tym mniejsze prawdopodobieństwo jakichkolwiek komplikacji.